Urodziłem się 19. Luty 1978 w Krupinie, ale całe życie mieszkałem w małym miasteczku w środkowej Słowacji, u zbiegu Hronu i Slatiny – w Zwoleniu. Po szkole podstawowej wstąpiłem do Centralnej Szkoły Przemysłowej Elektrotechniki w Bańskiej Bystrzycy (Murgaška) wydział technologii obrazu i dźwięku. Po jego pomyślnym ukończeniu zostałem przyjęty na ówczesną Wyższą Szkołę Transportu i Komunikacji w Żylinie. Studiowałem na Wydział Elektryczny, Katedra Telekomunikacji, wydział technologii radiokomunikacyjnej. V roku 2001 Udało mi się ukończyć 5-letnie starania egzaminem państwowym i uzyskać dyplom inżynier. Po odbyciu podstawowej służby wojskowej na lotnisku Sliač w charakterze radiooperatora rozpocząłem obecną pracę w Bańskiej Bystrzycy, kde zastávam funkciu projektanta elektronických zariadení.
I jak trafiłem do radiofonii i telewizji? Mój ojciec zapoznał mnie z radiem jako takim, którzy korzystali z pasma CB na wyciągach narciarskich na Kráľovej koło Zwolenia. Później bardzo się wciągnął, że kupił CB i dom. Podczas wieczornych debat wąchałem też radio. W tym samym roku wzięliśmy także udział w pierwszym wspólnym wyścigu - Dniu Pola. Po tym doświadczeniu zdecydowanie uzależniłem się od nadawania programów. Zacząłem jeździć w góry na wyprawy, stopniowo zacząłem brać udział we wszystkich możliwych konkursach tutaj i w Czechach. Podczas jednych zawodów poznałem niejakiego Viliama z Tatrzańskiej Łomnicy i zacząłem aktywnie angażować się w DXing na 11m. To były piękne czasy. Mógłbym wrzeszczeć na wyprawę z wyspy Juan de Nova przez cztery godziny. W domu – pomyśleli, czy przypadkiem oszalałem?? Ale kiedy pokazałem im kropkę na mapie, gdzie dzwoniłem, oni tylko przewrócili oczami. Dużo kart QSL, które do mnie przychodziły, następnie przeżuwałem przed wizytami. Zdobyłem wiele pierwszych miejsc na CB w różnych konkursach, aż przyszedł czas, że nie było gdzie się ruszyć – był po prostu sufit. W końcu zdobyłem bramkę na CB 174 DXCC, z których najbardziej cenię Antarktydę, Fidżi, Mariany i Polinezja Francuska.
Tymczasem mój przyjaciel Viliam poszedł na ustępstwo, dostał telefon OM0AAO i wraz z przyjaciółmi założył klub OM3RKP. W marcu 2006 Przyjąłem ich zaproszenie do I wyścigu subregionalnego. Bardzo zainteresował mnie konkurs, że już w kwietniu zdawałam także egzaminy do ówczesnej klasy D. Po prawie trzech miesiącach pierwsza koncesja dotarła do domu - OM7AAS . Tak som sa dostal k UKF a začali sme s partiou mladých banskobystričanov chodiť preteky pod OM3KBB. Boli sme super partia, súťažilo sa, srandovalo sa, áno aj popilo sa….boli to bezvadné akcie. V roku 2007 sa nám akosi rozpadol tím, chalani sa postupne pozamestnávali a tak som sa presunul do SINGLE kategórie. Popritom ako som brázdil VKV pásma, som jedným očkom pokukoval aj po KV, no MORSE bola a je pre mňa tabu, takže až do zmeny povoľovacích podmienok som sa venoval výlučne VKV. Ako DXmana mi učarovali hlavne ESky, ktoré má držia dodnes. Keď som sa dozvedel, že pre novú triedu Extra s prístupom na všetky KV pásma sa po novom už nevyžaduje skúška z telegrafu, Nie wahałam się ani chwili i wraz z Vilą wysłałam aplikację do TÚSR. 1.Luty 2008 potem razem jako pierwsi na Słowacji przeszliśmy z klasy N do Extra. Znów czekałem na nowe gazety 3 miesiące, ale w końcu przyszli i od tego czasu możesz mnie usłyszeć OM7KW. Nie mogę się doczekać kontaktu z wami, przyjaciółmi…